Lekcja 13-7.03.14

Temat: Konfiguracja komputera do pracy w sieci

Dla każdego komputera, który ma pracować w sieci komputerowej (czyli przesyłać dane z innymi
komputerami), istnieje konieczność zdefiniowania szeregu ustawień, czyli dokonania tzw.
konfiguracji sieci.

Należą do nich:

1. Zdefiniowanie sieci, do jakiej komputer jest podłączony;
2. Nadanie komputerowi indywidualnych i unikalnych w danej sieci: nazwy i adresu;
3. Przypisanie komputera do właściwej grupy roboczej;
4. Określenie adresu bramki, poprzez którą komputer łączy się z komputerami i
serwerami w innych sieciach, w tym w Internecie
5. Określenie adresów serwerów nazw, z których komputer korzysta do nawiązywania
połączeń.

1. cmd.exe-  interpreter poleceń 

Wiersz polecenia (Cmd.exe) uruchamia pliki, które nie mają rozszerzenia nazw plików wykonywalnych.

2. ipconfig – polecenie w systemach operacyjnych Microsoft Windows służące do wyświetlania konfiguracji interfejsów sieciowych. Zwalnia i aktualizuje dzierżawy DHCP oraz wyświetla, rejestruje i usuwa nazwy DNS. Narzędzie pomocne przy wykrywaniu błędnego adresu IP, maski podsieci lub bramy domyślnej. Odpowiednik w systemach UNIX to ifconfig.

Przykłady użycia
ipconfig – pokazuje skróconą informację o interfejsach
ipconfig /all – pokazuje wszystkie dane interfejsów sieciowych
ipconfig /renew – odnawia wszystkie dzierżawy adresu z DHCP
ipconfig /release – zwalnia wszystkie dzierżawy adresu z DHCP
ipconfig /? albo ipconfig / – wyświetla komunikat pomocy
ipconfig /flushdns – czyści bufor programu rozpoznającego nazwy DNS
ipconfig /displaydns – wyświetla zapamiętane tłumaczenia DNS→IP

3.DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol – protokół dynamicznego konfigurowania węzłów) – protokół komunikacyjny umożliwiający komputerom uzyskanie od serwera danych konfiguracyjnych, np. adresu IP hosta, adresu IP bramy sieciowej, adresu serwera DNS, maski podsieci. Protokół DHCP jest zdefiniowany w RFC 2131 i jest następcą BOOTP. DHCP został opublikowany jako standard w roku 1993.
W kolejnej generacji protokołu IP, czyli IPv6, jako integralną część dodano nową wersję DHCP, czyli DHCPv6. Jego specyfikacja została opisana w RFC 3315.
W sieci opartej na protokole TCP/IP każdy komputer ma co najmniej jeden adres IP i jedną maskę podsieci; dzięki temu może się komunikować z innymi urządzeniami w sieci.

4.Adres IP (ang. IP address) – w protokole IP liczba nadawana interfejsowi sieciowemu, grupie interfejsów (broadcast, multicast), bądź całej sieci komputerowej, służąca identyfikacji elementów sieci w warstwie trzeciej modelu OSI – w obrębie sieci lokalnej oraz poza nią (tzw. adres publiczny).
Adres IP nie jest "numerem rejestracyjnym" komputera – nie identyfikuje jednoznacznie fizycznego urządzenia – może się dowolnie często zmieniać (np. przy każdym wejściu do sieci Internet) jak również kilka urządzeń może dzielić jeden publiczny adres IP. Ustalenie prawdziwego adresu IP użytkownika, do którego następowała transmisja w danym czasie jest możliwe dla systemu/sieci odpornej na przypadki tzw. IP spoofingu (por. man in the middle, zapora sieciowa, ettercap) – na podstawie historycznych zapisów systemowych.
W najpopularniejszej wersji czwartej (IPv4) jest zapisywany zwykle w podziale na oktety zapisywane w systemie dziesiętnym i oddzielane kropkami, rzadziej szesnastkowym bądź dwójkowym (oddzielane dwukropkami bądź spacjami).

5. Maska podsieci, maska adresu (ang. subnetwork mask, address mask) – liczba służąca do wyodrębnienia w adresie IP części sieciowej od części hosta.
Pola adresu, dla których w masce znajduje się bit 1, należą do adresu sieci, a pozostałe do adresu komputera. Po wykonaniu iloczynu bitowego maski i adresu IP komputera otrzymujemy adres IP całej sieci, do której należy ten komputer.

Przykład 

adres = 128.10.2.3 = 10000000 00001010 00000010 00000011
maska = 255.255.0.0 = 11111111 11111111 00000000 00000000

6.Brama sieciowa (ang. gateway) – maszyna podłączona do sieci komputerowej, za pośrednictwem której komputery z sieci lokalnej komunikują się z komputerami w innych sieciach.
W sieci TCP/IP domyślna brama (sieciowa) (ang. default gateway) oznacza router, do którego komputery sieci lokalnej mają wysyłać pakiety o ile nie powinny być one kierowane w sieć lokalną lub do innych, znanych im routerów. W typowej konfiguracji sieci lokalnej TCP/IP wszystkie komputery korzystają z jednej domyślnej bramy, która zapewnia im łączność z innymi podsieciami lub z Internetem.

7.Domain Name System (DNS, pol. „system nazw domenowych”) – system serwerów, protokół komunikacyjny oraz usługa obsługująca rozproszoną bazę danych adresów sieciowych. Pozwala na zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących sieć komputerową. Dzięki DNS nazwa mnemoniczna, np. pl.wikipedia.org jest tłumaczona na odpowiadający jej adres IP, czyli 91.198.174.232

DNS to złożony system komputerowy oraz prawny. Zapewnia z jednej strony rejestrację nazw domen internetowych i ich powiązanie z numerami IP. Z drugiej strony realizuje bieżącą obsługę komputerów odnajdujących adresy IP odpowiadające poszczególnym nazwom. Jest nieodzowny do działania prawie wszystkich usług sieci Internet.

Lekcja 12- 28.02.2014

Temat: Sieci komputerowe.

Sieć komputerowa (w skrócie: sieć) – zbiór komputerów i innych urządzeń połączonych ze sobą kanałami komunikacyjnymi. Sieć komputerowa umożliwia wzajemne przekazywanie informacji oraz udostępnianie zasobów własnych między podłączonymi do niej urządzeniami, tzw. "punktami sieci".

1.Przeznaczenie:

Głównym przeznaczeniem sieci komputerowej – ideą dla której została stworzona i wciąż jest ulepszana i rozwijana – to ułatwienie komunikacji pomiędzy ludźmi, będącymi faktycznymi użytkownikami sieci. Sieć umożliwia łatwy i szybki dostęp do publikowanych danych, jak również otwiera techniczną możliwość tworzenia i korzystania ze wspólnych zasobów informacji i zasobów danych. 

2.Składniki sieci komputerowej

• hosty – czyli komputery sieciowe, dzięki którym użytkownicy mają dostęp do sieci;
  
• serwery – stale włączone komputery o dużej mocy obliczeniowej, wyposażone w pojemną i wydajną pamięć operacyjną i pamięć masową;
  
• medium transmisyjne – nośnik informacji, realizujący funkcję kanału komunikacyjnego. Są to kable: miedziane i światłowodowe i/lub fale radiowe;
  
  
  
  
  

• sprzęt sieciowy – koncentratory, przełączniki, routery, karty sieciowe, modemy, punkty dostępu;
  
  
  
  
• oprogramowanie – programy komputerowe zainstalowane na hostach, serwerach i innych urządzeniach sieciowych.

3.Topologia sieci komputerowej

Topologia fizyczna opisuje fizyczną realizację sieci komputerowej przez układ mediów transmisyjnych. Wyróżnia się następujące podstawowe układy:

• gwiazda – komputery są podłączone do jednego, centralnego punktu zwanego koncentratorem lub przełącznikiem;
  
• magistrala – komputery współdzielą jeden nośnik kablowy;
  
• pierścień – komputery są połączone pomiędzy sobą odcinkami kabla tworząc zamknięty pierścień, np. token ring;
  
• siatka – sieć rozszerzona o połączenia nadmiarowe. Rozwiązanie stosowane w sieciach, w których jest wymagana wysoka niezawodność działania.
  

4. Rodzaje sieci:

• Sieć lokalna (ang. LAN – Local Area Network) – sieć komputerowa łącząca komputery na określonym obszarze takim jak blok, szkoła, laboratorium, czy też biuro. Główne różnice LAN, w porównaniu z siecią WAN, to m.in. wyższy wskaźnik transferu danych, czy też mniejszy obszar geograficzny.
• Miejska sieć komputerowa, MAN (ang. Metropolitan Area Network) – duża sieć komputerowa, której zasięg obejmuje aglomerację lub miasto. Tego typu sieci używają najczęściej połączeń światłowodowych do komunikacji pomiędzy wchodzącymi w jej skład rozrzuconymi sieciami LAN.
• Sieć WAN (z ang. Wide Area Network, rozległa sieć komputerowa) – sieć komputerowa znajdująca się na obszarze wykraczającym poza jedno miasto (bądź kompleks miejski).
  

Lekcja 11-3.01.2014

Temat: Urządzenia peryferyjne.

Lekcja 10 - 6.12.2013

Temat: Budowa komputera.

           Komputery PC są coraz częściej spotykane zarówno w domach jak i w miejscach pracy. Pomagają, uczą, bawią, niejednokrotnie ułatwiają nam pracę. Odznaczają się precyzją i szybkością wykonywania zadań. Pozornie można stwierdzić, że są niezastąpione. Jednak żadna z tych maszyn nie ruszyłaby z miejsca gdyby nie człowiek wydający polecenia. Choć dla wielu ludzi komputery to „potwory”, które są wprost nieobliczalne to w rzeczywistości działają na w bardzo prosty sposób.
Zasadniczo komputery dzielą się na hardware i software.
Sprzęt określany z angielskiego jako hardware stanowi wszystko to co , można fizycznie dotknąć i co wchodzi w skład działającej maszyny, jest to:

• płyta główna
• zasilacz
• procesor
• pamięć operacyjna RAM
• twardy dysk
• karta graficzna
• karta sieciowa
• karta dźwiękowa
• napęd CD/DVD
• obudowa

Software określa druga istotna część działającego komputera, jest nią oprogramowanie, czyli ciąg liczb, które stanowią rozkazy lub dane dla programu komputerowego.

 1.Płyta główna (ang. mainboard) – najważniejsza płyta urządzenia elektronicznego, na której zamontowano najważniejsze elementy urządzenia, umożliwiająca komunikację wszystkim pozostałym komponentom i modułom.W komputerze na płycie głównej (ang. motherboard) znajdują się procesor, pamięć operacyjna lub gniazda do zainstalowania tych urządzeń oraz gniazda do zainstalowania dodatkowych płyt. W niektórych konstrukcjach także innych urządzeń zewnętrznych.Budowa płyty głównej Kontrolery poszczególnych urządzeń zgrupowane są głównie w dwóch mostkach – północnym i południowym.
Na płycie głównej umieszczony jest także zegar czasu rzeczywistego.

2. Zasilacz komputera − urządzenie, które służy do przetwarzania napięcia przemiennego dostarczanego z sieci energetycznej na niskie stabilizowane napięcia stałe, niezbędne do pracy pozostałych komponentów komputera.

3.Procesor (ang. processor) - urządzenie cyfrowe sekwencyjne potrafiące pobierać dane z pamięci, interpretować je i wykonywać jako rozkazy. Wykonuje on bardzo szybko ciąg prostych operacji (rozkazów) wybranych ze zbioru operacji podstawowych określonych zazwyczaj przez producenta procesora jako lista rozkazów procesora. Współczesne procesory (zwane mikroprocesorami) wykonywane są zwykle jako układy scalone zamknięte w hermetycznej obudowie, często posiadającej złocone wyprowadzenia (stosowane ze względu na własności stykowe tego metalu).
Ważnym parametrem procesora jest rozmiar elementów budujących jego strukturę. Im są one mniejsze tym niższe jest zużycie energii, napięcie pracy oraz wyższa częstotliwość pracy.

4.Pamięć RAM - również wsuwana w płytę główną, gdy jest jej za mało komputer może poważnie zwalniać, mówiąc w żargonie informatyków "mulić", w tej pamięci komputer trzyma dane tymczasowe, obiekty itp. Jest ona nietrwała, bo gdy wyłączymy komputer dane z niej znikają...

5. Dysk twardy, napęd dysku twardego (ang. hard disk drive) – rodzaj pamięci masowej, wykorzystujący nośnik magnetyczny do przechowywania danych. Nazwa "dysk twardy" wynika z zastosowania twardego materiału jako podłoża dla właściwego nośnika, w odróżnieniu od dyskietek (ang. floppy disk, czyli miękki dysk), w których nośnik magnetyczny naniesiono na podłoże elastyczne. Dzisiaj zwykłe dyski twarde wypierają dyski SSD, które są dużo szybsze.

6. Karta graficzna jest to układ elektroniczny, który zajmuje się zamiana informacji z komputera na zrozumiały dla monitora sygnał, dzięki czemu na ekranie otrzymujemy obraz. Zanim obraz ukarze sie na ekranie, przesyłany jest w postaci sygnału cyfrowego do przetwornika cyfrowo-analogowego, gdzie zostaje zamieniony na sygnał analogowy, który jest przesyłany do monitora. Jakość tego obrazu zależy od parametrów technicznych karty. Urządzenie to należy do grupy tych komponentów, które bezpośrednio wpływają na jakość pracy z komputerem.

7.Karta sieciowa (ang. NIC – Network Interface Card) – karta rozszerzenia, która służy do przekształcania pakietów danych w sygnały, które są przesyłane w sieci komputerowej. Karty NIC pracują w określonym standardzie, np. Ethernet, Token Ring, FDDI, ArcNet, 100VGAnylan.

8. Karta dźwiękowa (ang. sound card, audio card) – komputerowa karta rozszerzeń, umożliwiająca rejestrację, przetwarzanie i odtwarzanie dźwięku. Poprawnym jest też równie często stosowany termin karta muzyczna.

9.Napęd optyczny (ang. Optical Disc Drive - ODD) – jest to urządzenie, które za pomocą wiązki lasera odczytuje lub zapisuje dane na tzw. nośnikach optycznych.

10.Obudowa komputera to najczęściej metalowa (stalowa lub aluminiowa) z elementami plastikowymi zamknięta skrzynka w formie prostopadłościanu, umożliwiająca umieszczenie i zamocowanie najważniejszych elementów komputera. Nowa obudowa jest rzadko sprzedawana łącznie z zasilaczem komputera.

Lekcja 9- 29.12.2013

Temat: Na straży prawa.

1. Prawo autorskie (ang. copyright, symbol: ©) – pojęcie prawnicze oznaczające ogół praw przysługujących autorowi utworu albo zespół norm prawnych wchodzących w skład prawa własności intelektualnej, upoważniających autora do decydowania o użytkowaniu dzieła i czerpaniu z niego korzyści finansowej.

Utwór – każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

2. Typy licencji: 

• Freeware – licencja oprogramowania umożliwiająca darmowe rozprowadzanie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego. Czasami licencja freeware zawiera dodatkowe ograniczenia (np. część freeware jest całkowicie darmowa jedynie do użytku domowego).

• Terminu domena publiczna używa się w odniesieniu do oprogramowania, które z jakichś względów nie jest objęte majątkowymi prawami autorskimi.

• Adware – rodzaj (i typ) licencji oprogramowania. Adware jest oprogramowaniem rozpowszechnianym za darmo, ale zawierającym funkcję wyświetlającą reklamy.

Postcardware (lub Cardware) - rodzaj licencji oprogramowania wywodzący się od Freeware i Shareware. Używany przez autorów, którzy udostępniają swoje programy za darmo: w zamian za to oczekują, że użytkownik przyśle im kartkę pocztową (najczęściej z miejscowości, w której mieszka).cowości, w której mieszka).

• GNU to uniksopodobny system operacyjny złożony wyłącznie z wolnego oprogramowania. Projekt GNU sugeruje, aby autorzy pakietów GNU podpisali deklarację przeniesienia praw autorskich na Free Software Foundation.

• Shareware to rodzaj licencji programu komputerowego, który jest rozpowszechniany bez opłat z pewnymi ograniczeniami lub z niewielkimi opłatami do wypróbowania przez użytkowników w określonym czasie. Czasami po określonej liczbie dni (wersja trial) lub po określonej liczbie uruchomień (limit uruchomień) za taki program trzeba zapłacić przelewem lub zrezygnować z korzystania z niego, odinstalowując go.

• Demo − twórczość np.: muzyczna, plastyczna (grafika komputerowa), filmowa, programistyczna; zapisana i udostępniana jako demonstracja możliwości twórców często w celach promocyjnych.

• Trial (z ang. próba) – rodzaj licencji na programy komputerowe polegający na tym, że można go używać przez z góry ustalony czas (od 7 do 90 dni). Programy na tej licencji są w pełni funkcjonalne. Po upływie ustalonego czasu, jedyną rzeczą, na którą pozwoli program to rejestracja albo usunięcie z dysku twardego.

• Original Equipment Manufacturer, OEM -W większości przypadków OEM nie dodaje wartości do wyposażenia, a jedynie znakuje je własnym logo. Nazwa OEM jest umieszczana na urządzeniach przez wytwórcę, na mocy zawartej umowy. Niekiedy OEM dodaje wartość do produktu, np. łącząc sprzęt i oprogramowanie w gotowe systemy.

• Donationware jest jednym z typów licencji, który może być dowolnie modyfikowane, kopiowane i dystrybuowane pod warunkiem, że licencjobiorca zapłaci autorowi symboliczną kwotę. Wielkość opłaty zależy od licencjobiorcy.

• Abandonware − oprogramowanie, którego twórca już nie sprzedaje i nie zapewnia dla niego obsługi. Spotyka się również użycie tego określenia w stosunku do oprogramowania, którego twórca świadomie zaprzestał rozwoju i wsparcia produktu. Określenie „abandonware” nie jest używane w odniesieniu do starszych wersji danego oprogramowania, które już nie są sprzedawane i wspierane, o ile producent nadal wspiera i sprzedaje oprogramowanie, które stanowi kontynuację tych wersji.

Występuje również licencja jednostanowiskowa i licencja grupowa. Licencja jednostanowiskowa uprawnia użytkownika do zainstalowania nabytego oprogramowania tylko i wyłącznie na jednym komputerze. Jednocześnie obejmuje zakaz udostępniania tego oprogramowania w sieci. Licencja jednostanowiskowa, jak każda, nie zabrania sporządzenia kopii zapasowej oprogramowania.

Licencja grupowa uprawnia użytkownika do używania jej oprogramowania w zestawie komputerów (np. w szkole) lub w sieci. Określa jednak maksymalną liczbę stanowisk na których ma zostać zainstalowana. Odmianą licencji grupowej jest licencja sieciowa.

3.Odpowiedzialnośc karna.

Zgodnie z art. 79 polskiego prawa autorskiego producent programu, krórego prawa ruszono, może zażądać:

• zwrócenia korzyści uzyskanych w wyniku takiego naruszenia,
• zapłaty podwojonej ceny programu,
• w szczególnie rażących przypadkach potrójnej ceny i naprawienia wyrządzonej szkody,
• usunięcia nielegalnie pozyskanych treści,
• skonfiskowania sprzętu, który posłużył do przestępstwa.

Lekcja 8- 8.11.2013

Temat: Usługi z literką "e"

1.E–learning (e-nauka)– nauczanie z wykorzystaniem sieci komputerowych i Internetu, oznacza wspomaganie dydaktyki za pomocą komputerów osobistych, CDROM-u i Internetu. Pozwala na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej.
Warunkiem podjęcia się e-nauki jest posiadanie komputera z dostępem do Internetu, bez którego e-nauka nie jest możliwa.

2.E – praca (telepraca, ang. Telework) polega na wykonywaniu pracy w dowolnej odległości od miejsca zatrudnienia, np. siedziby firmy. W takiej formie wykorzystuje się wszelkie możliwości komputera i najnowsze rozwiązania technologii komunikacyjnej – Internet, e-mail, rozmowy na żywo, wideokonferencje.
E – praca umożliwia pracę osobom, które z przyczyn od siebie niezależnych nie mogą wychodzić z domu, np. osoby niepełnosprawne.

3.Usługa E-Bank to:
Nowoczesny system bankowości elektronicznej, umożliwiający Klientowi szybki dostęp do konta za pomocą kanału www.

W ramach usługi E-Bank Użytkownik ma możliwość:
1. Uzyskiwania następujących informacji o rachunku:
- aktualnych informacji o saldzie i obrotach na rachunku,
- informacji o wysokości wolnych środków,
- wykonanych operacji,
- historii salda rachunku za wybrany okres,
- informacji o lokatach,
- informacji o zleceniach stałych.
2. Wykonywania operacji:
- polecenie przelewu,
- polecenie przelewu do ZUS,
- polecenie przelewu do US,
- polecenie przelewu zagranicznego,
- zakładanie i likwidowanie lokat,
- zakładanie i likwidowanie zleceń stałych (Konto prywatne/firmowe),
- doładowanie telefonów.

4.E-zakupy (ang. e-commerce) - sposób nabywania towarów i usług za pośrednictwem internetu.W ostatnim czasie cieszą ogromną i stale rosnącą popularnością.Ludzie uważają, że zakupy online osiągnęły swój szczyt, ale prawdą jest, że jesteśmy dopiero na początku ery zakupów.

5. E-book (także: eBook, książka elektroniczna, publikacja elektroniczna, e-książka) – treść zapisana w formie elektronicznej, przeznaczona do odczytania za pomocą odpowiedniego oprogramowania zainstalowanego w urządzeniu komputerowym (np. komputer osobisty, czytnik książek elektronicznych, telefon komórkowy czy palmtop).

Wiedza i przykłady w pigułce

     Nauka przez internet jest coraz bardziej dostępna...w Polsce jeszcze nie tak bardzo jak na zachodzie, ale już większe uniwersytety też mają w swojej ofercie studia prowadzone przez internet.

     Praca przez internet jest bardzo dobrym środkiem zarobku dla osób niepełnosprawnych, którzy nie moga wykonywać pracy fizycznej. W internecie znajdziemy również wiele portali które pomogą nam znaleźć prace np. jobs.eu, pracuj pl itd.

    Internetowe zakupy cieszą się coraz większą popularnością w ostatnich latach aż 74% internautów skorzystało z takiej formy zakupów. Popularnymi stronami właśnie w dziedzinie zakupów są : Alllegro.pl. ebay.eu, ceneo.pl, skąpiec.com.

     Czytanie książek tradycyjnych powoli jest wypierane przez książki w wersji elektronicznej czy poprostu różnego rodzaju audio booki.... Nie ma sensu kupować książki tradycyjnej skoro za darmo można mieć tą samą treść w dużo wygodniejszej formie. Popularnym portalem udostępniającym teko rodzaju książki jest serwis wolne lektury.pl

Lekcja 7 - 25.10.2013

Temat: Sposoby komunikowania się.

1. Komunikator internetowy (ang. Instant Messenger, od tego skrót IM) – program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów (komunikacja natychmiastowa – ang. Instant Messaging) pomiędzy dwoma lub większą ilością komputerów, poprzez sieć komputerową, zazwyczaj Internet (dlatego komunikatory internetowe). Od poczty elektronicznej różni się tym, że oprócz samej wiadomości, przesyłane są także informacje o obecności użytkowników, co zwiększa znacznie szansę na prowadzenie bezpośredniej konwersacji.

Do najpopularniejszych komunikatorów internetowych należą: GaduGadu, tlen, Skype- który także umożliwia prowadzenie wideokonferencji.

2. IRC (ang. Internet Relay Chat) – jedna ze starszych usług sieciowych umożliwiająca rozmowę na tematycznych lub towarzyskich kanałach komunikacyjnych, jak również prywatną z inną podłączoną aktualnie osobą. Na ekranie użytkownika przewijają się od dołu do góry ekranu komunikaty wysyłane przez osoby piszące na danym kanale. Komunikaty te pojawiają się zaraz po ich wysłaniu, a ich kolejność jest identyczna z kolejnością napływania do serwera. Uzyskuje się dzięki temu wrażenie rozmowy osób przebywających w jednym pomieszczeniu. Aby skorzystać z IRC-a, należy pobrać z sieci program – klient IRC dla używanego przez siebie systemu operacyjnego, następnie to oprogramowanie trzeba skonfigurować, podając adres najbliższego serwera IRC z sieci, z której zamierza się korzystać, oraz pseudonim, pod jakim się chce być widocznym.

3. Forum dyskusyjne – przeniesiona do struktury stron WWW forma grup dyskusyjnych, która służy do wymiany informacji i poglądów między osobami o podobnych zainteresowaniach przy użyciu przeglądarki internetowej.
Fora dyskusyjne są obecnie bardzo popularną formą grup dyskusyjnych w Internecie. Prowadzą je praktycznie wszystkie portale, większość wortali, znaczna liczba ISP. Są one także powszechne na stronach wielu instytucji, czasopism, przedsiębiorstw, uczelni itp. a także spotykane są liczne fora zakładane zupełnie prywatnie.

4. Czat (z ang. chat – rozmowa, czytaj tʃæt, używana jest również angielska pisownia chat) – rodzaj internetowej pogawędki i jedna z usług internetowych. Wraz z postępem technologicznym zwiększającym szybkość internetu i pojawieniem się portali Web 2.0, szybko zauważono, że tradycyjny czat można rozbudować dodając funkcję połączenia audio i wideo. Zrodziło to nowe możliwości w dotychczasowych zastosowaniach komunikacji poprzez internet, zarówno w sferze rozrywki, jak i zastosowaniach biznesowych (konferencje). Ta forma komunikacji zyskała dużą popularność, zarówno w oprogramowaniu komputerowym typu Gadu-Gadu, czy Skype - jak i w wielu portalach dla chatowników (typu czat.onet.pl, czy czatpol.pl).

5. SMS (ang. Short Message Service) – usługa przesyłania krótkich wiadomości tekstowych w cyfrowych sieciach telefonii komórkowej. Usługa ta jest wprowadzana także do sieci telefonii stacjonarnej. Za pomocą tzw. bramki sms-owej lub mms-owej możemy wysłać wiadomość z internetu na telefon komórkowy.